POSTPARTUM DEPRESSIE

De Wegwijzer » Psychiatrie » Ziektebeelden N t/m Z» Postpartum depressie

Een postpartumdepressie is een vorm van depressie die optreedt bij vrouwen die recent bevallen zijn. In de wandelgangen wordt vaak de term postnatale depressie gebruikt. De symptomen lopen in intensiteit en duur uiteen. In lichte gevallen heeft de vrouw last van verdriet en huilbuien, angst, prikkelbaarheid, wisselende stemmingen en vermoeidheid. In ernstiger gevallen zijn de symptomen ingrijpender en lang van duur. Het kan van een paar maanden zelfs oplopen tot een paar jaar. Naast angst en verdriet kunnen ook schuldgevoelens en verlies van eigenwaarde optreden. De vrouw heeft weinig energie en interesse (soms zelfs in het kind) en is overgevoelig voor kleine irritaties. Er kunnen ook eet- en slaapproblemen ontstaan.
Een postpartumdepressie kan in extreme vorm zelfs psychotische vormen aannemen en wordt dan ook postpartumpsychose genoemd. De vrouw krijgt last van hallucinaties en wanen of andere denkstoornissen. Ze kan zeer bezorgd worden ten aanzien van de baby en een sterke band met de baby hebben, maar ook kan ze zeer agressief worden en een gevaar vormen voor zichzelf of haar kind. In deze gevallen is ziekenhuisopname doorgaans noodzakelijk. Sommige vrouwen ontwikkelen een angst voor de dood of krijgen suïcidale gedachten. De somberheid, futloosheid en het gebrek aan blijdschap over de baby staan in schril contrast met de verwachte roze wolk. Daarom heeft de moeder met een postpartum depressie vaak last van sterke gevoelens van schaamte en schuld. Jonge moeders met een postpartum depressie ontkennen soms hun gevoelens.
Hun isolement wordt daardoor alleen maar groter.

Een aantal veelvoorkomende kenmerken zijn:
- Een sombere stemming - gebrek aan interesse en initiatief - weinig plezier beleven aan de baby of zelfs heftige gevoelens van afkeer en haat t.o.v. de baby - geen 'moedergevoel' hebben of juist overbezorgd zijn voor de baby extreme - vermoeidheid en lusteloosheid - huilbuien - prikkelbaarheid en agressieve uitvallen (bijvoorbeeld schelden en verwijten maken) - concentratieproblemen, verwardheid en vergeetachtigheid - slapeloosheid of juist een extreem grote slaapbehoefte - gebrek aan eetlust of juist overdreven eetlust - weinig zelfvertrouwen, het gevoel niets waard te zijn en ongeschikt te zijn voor het moederschap - het gevoel van binnen dood of leeg te zijn - gevoelens van machteloosheid, wanhoop en angst en sterke neiging tot - piekeren meer algemene klachten zoals hoofdpijn, duizeligheid en misselijkheid.

pagina 1 | 2